Sa’y, umre ibadetinin önemli aşamalarından biridir. Tavaftan sonra Safa ile Merve tepeleri arasında yedi kez gidip gelinerek yapılır. Bu ibadet, Hz. Hacer validemizin oğlu Hz. İsmail için su arayışını ve Allah’a olan güçlü teslimiyetini hatırlatır.
Hz. Hacer validemiz, ıssız bir vadide yavrusuyla kaldığında Allah’a güvenmiş, su bulmak için Safa ile Merve arasında çaba göstermiştir. Bu gayretin sonunda Allah’ın lütfuyla zemzem suyu ortaya çıkmıştır.
Sa’y, Safa tepesinden başlar ve Merve’de tamamlanır. Safa’dan Merve’ye gidiş bir, Merve’den Safa’ya dönüş ikinci sayılır. Yedi gidiş-geliş tamamlandığında sa’y biter.
Sa’y ibadeti bize önemli bir hakikati öğretir: Tevekkül, hiçbir şey yapmadan beklemek değildir. İnsan elinden gelen gayreti gösterir, sonucu Allah’a bırakır.
Sa’y alanı günümüzde kapalı ve düzenli bir yapı içindedir. Yoğun dönemlerde kalabalık olabilir; yaşlılara ve çocuklu ailelere karşı anlayışlı olmak gerekir.
Sa’y sırasında kişi kendi diliyle dua edebilir. Rızık, sağlık, aile huzuru ve bağışlanma için samimi niyazlarda bulunmak mümkündür.
Safa ve Merve arasında yürürken zemzemin hikayesini hatırlamak da önemlidir. Allah’ın rahmetinden ümit kesmemeyi öğretir.
Sa’y tamamlandıktan sonra erkekler saç tıraşı, kadınlar saç uçlarından kesim yapar; umre tamamlanır ve ihramdan çıkılır.
Sonuç olarak sa’y, Hz. Hacer’in sabrını, gayretini ve Allah’a olan güvenini hatırlatan derin bir manevi semboldür.